Kamień ten warto nosić przy zaburzeniach rytmu serca. W medycynie Hildegardy jest on nazywany „rozrusznikiem serca” podobnie jak galgant. Pomaga w łagodzeniu dolegliwości sercowych spowodowanych zatkaniem naczyń wieńcowych.

Hildegarda wskazywała również na pomocnicze działanie jaspisu w artretyzmie:

 „Jeśli w sercu, nerkach lub w którymś ludzkim członku podnoszą się burze soków w sensie artretyzmu, wówczas należy położyć w tym miejscu jaspis i przycisnąć go, aż się rozgrzeje, a artretyzm ustąpi(…)”.(„Physica” Dzieło św. Hildegardy z Bingen)

Twierdziła także, że jaspis jest pomocny w zwalczaniu kataru oraz głuchoty:

„Kto ma katar, ten powinien trzymać przy ustach jaspis i chuchać na niego swoim ciepłym oddechem, aby kamień się rozgrzał i zwilżył. Następnie niech włoży go do otworów nosowych, zaś nos ściśnie ręką(…), zaś ów człowiek poczuje się lepiej.”

 „Człowiek, który jest głuchy na jedno ucho, powinien podnieść jaspis do ust i wydychać na niego ciepłe powietrze, tak aby kamień stał się przez to ciepły i wilgotny. Natychmiast niech włoży go do ucha, przykryje delikatnymi pakułami i tak zamknie w uchu, aby jego ciepło przeszło do owego ucha.” („Physica” Dzieło św. Hildegardy z Bingen)

Sposób użycia: Przy dolegliwościach serca jaspis nosić jako wisiorek, korale lub naszyjnik. Kamień w każdej postaci można użyć do masowania okolic serca. W dolegliwościach bólowych umieścić jaspis w bolącym miejscu. Kamień wówczas rozgrzewa się i tym samym usuwa z organizmu ciepło wywołane stanem zapalnym. Wtedy należy go odłożyć na bok i poczekać, aż się schłodzi. Zimny, znów przykłada się 3-4 razy, aż dolegliwości znikną. W przypadku rwy kulszowej jaspis przykleja się do bolącego miejsca na 3 dni za pomocą jedwabnego plastra.

Należy pamiętać aby każdy kamień co ok. 3 dni umyć pod bieżącą wodą i wystawić na promieniowanie słoneczne.