Kryształ górski uważany jest za środek regulujący pracę tarczycy. Działa na tarczycę i wywołane przez nią dolegliwości np. wole lub zaburzenia rytmu serca. Wpływa także na poprawę perystaltyki jelit oraz pracy żołądka. Hildegarda tak opisywała jego właściwości:

„Kto odczuwa bóle w sercu, żołądku czy brzuchu, ten powinien rozgrzać kryształ w słońcu, po czym taki rozgrzany [kamień] polać wodą. Później niech włoży go jeszcze na krótką chwilę do owej wody, wyjmie go i często pije tę wodę, poczuje ulgę w sercu, żołądku i brzuchu.” („Physica” Dzieło św. Hildegardy z Bingen)

Mniszka wskazywała także na zastosowanie kryształu górskiego przy wszelkich obrzękach gardła, czy węzłów chłonnych.

„Jeśli komuś rośnie w gardle gula, wówczas powinien on rozgrzać kryształ w słońcu, po czym ciepły polać winem i często pić ten napój. Niech rozgrzany w ten sposób kryształ często kładzie także na szyi na tej wypukłości, a ta się zmniejszy.” („Physica” Dzieło św. Hildegardy z Bingen)

Kamień ten może być również stosowany jako środek wzmacniający wzrok.

„Człowiek, któremu zaciemniają się oczy, powinien rozgrzać kryształ w słońcu, po czym ciepły często kłaść na sowich oczach (…) dzięki czemu ów pacjent będzie lepiej widział.” („Physica” Dzieło św. Hildegardy z Bingen) 

Sposób użycia: nosić kryształ na szyi blisko tarczycy lub masować kryształem szyję. 

Obwód wewnętrzny bransoletki: ok. 17 cm, trochę rozciągliwa podwójna gumka.

Należy pamiętać aby każdy kamień co ok. 3 dni umyć pod bieżącą wodą i wystawić na promieniowanie słoneczne.