Św. Hildegarda – kobieta renesansu ze średniowiecza
Zanim dokładniej przyjrzymy się zasadom diety św. Hildegardy wypada dowiedzieć się kim jest jej twórczyni, a była to postać nietuzinkowa. Św. Hildegarda żyła na przełomie XI i XII w. na terenie dzisiejszych Niemiec. Już od najmłodszych lat odznaczała się pobożnością i doznawała religijnych wizji. To właśnie z nich czerpała informacje na temat odpowiedniego stylu życia, które potem zawarła w swoich pismach. Św. Hildegarda miała wiele pasji i zdolności, tworzyła muzykę, utwory literackie, zakładała klasztory, kontaktowała się z najmożniejszymi ludźmi epoki, którym służyła radą. Jej teksty docenił i zaaprobował ówczesny papież. Zmarła w opinii powszechnej świętości, a potwierdzeniem jej dokonań było nadanie tytułu Doktora Kościoła Katolickiego przez papieża Benedykta XVI. Miała tak wiele zdolności i zainteresowań, że chociaż żyła w średniowieczu, możemy określić benedyktynkę prawdziwym człowiekiem renesansu. Przez stulecia jej pisma były jednak zapomniane. Dopiero w XX wieku zainteresowali się nimi lekarze i świeccy, którzy zaczęli z powodzeniem stosować wskazówki mniszki w praktyce. Pisma św. Hildegardy zawierają wątki teologiczne, medyczne, dotyczące fizyki, biologii i psychologii. Wiedza mniszki budzi olbrzymi podziw czytelników.
Dieta św. Hildegardy – najważniejsze zasady
Dieta św. Hildegardy kojarzona jest często z orkiszem, który rzeczywiście zajmuje w niej ważne miejsce, ale nie można sprowadzić zasad żywienia mniszki do jednego składnika. Zaletą tej diety jest jej różnorodność. Najważniejsze zboże, czyli wspomniany orkisz, to zdaniem Hildegardy najlepszy produkt spożywczy, w pełni przyswajany przez ludzki organizm. Jak pisała w jednym z tekstów: „Orkisz to najlepsze zboże. Jest ono ciepłe, tłuste i mocne, jest też łagodniejsze niż wszystkie inne i człowiekowi, który je spożywa, przywraca prawidłową strukturę ciała i prawidłową krew, wywołuje też pogodny nastrój i radość w duszy”. Zboże św. Hildegardy zapewnia organizmowi duże dawki witamin i składników mineralnych, a także białka i nienasyconych kwasów tłuszczowych. Zawiera również niezwykle istotną substancję, jaką jest rodanid, który stymuluję pracę układu odpornościowego, a także tryptofan, który może regulować wydzielanie hormonów snu i szczęścia. Kolejnym ważnym hildegardiańskim produktem jest koper włoski. Można pić z niego napar, przyrządzać smakowite potrawy, przyjmować go w formie tabletek lub przyprawy. W każdej z tych postaci będzie dobry dla żołądka, może zapewnić lepszy zapach ciała i zdrowszy wygląd skóry. Następnym produktem z pierwszej trójki są kasztany jadalne. Zdaniem mniszki z Bingen mogą pomóc w każdej dolegliwości, z którą zmaga się człowiek, muszą być tylko odpowiednio przyrządzone. Marony, bo tak inaczej nazywa się kasztany jadalne, mają także dobry wpływ na mózg. Warto wiedzieć, że są nie tylko odżywcze, ale i smaczne, z nutą słodyczy. Chociaż te trzy produkty mniszka uważała za najważniejsze, to nie można opierać swojej diety wyłącznie na nich. W jadłospisie Hildegardy ważne są także warzywa, owoce, nabiał, mięso i przyprawy, przede wszystkim bertram i galgant. Trzeba spożywać je z umiarem i w odpowiednich proporcjach, dlatego warto zaopatrzyć się w publikacje, w których szczegółowo opisano zasady diety według mniszki z Bingen.
Post św. Hildegardy – proste przepisy
Jedną z zalet diety św. Hildegardy jest łatwość jej zastosowania w kuchni. Orkisz daje wiele możliwości kulinarnych. Znajdziemy w sklepach mąkę wyższych typów, dobrą do ciemnego pieczywa i makaronów, a także niższą, z której można przyrządzić np. kluski, ciasta, ciasteczka, bułeczki, naleśniki i gofry. Z kolei przyprawy i mąkę kasztanową można dodawać do codziennych posiłków i wypieków. Na naszej stronie zamieściliśmy wiele przepisów przygotowanych w oparciu o hildegardiańskie składniki. Można przygotować z nich smakowite pasty do kanapek, sosy, zupy, desery, przystawki i dania główne. Zachęcamy także do testowania własnych przepisów i smaków. Można zastąpić zwykłą mąkę, oryginalnym orkiszem i sprawdzić, czy nasze tradycyjne, ulubione dania będą smakować tak samo dobrze. Warto wiedzieć, że mąka orkiszowa, w przeciwieństwie do innych zamienników pszenicy, nie zmienia smaku potraw, wyczuwalne są jedynie subtelne różnice w strukturze i smaku. Dzięki temu bardzo łatwo przyzwyczaić się do nowych nawyków żywieniowych.
Dieta św Hildegardy - polecana książka
Dieta św. Hildegardy to nie tylko odpowiedni dobór składników. Mniszka szczegółowo opisała również sposób przyrządzenia poszczególnych produktów, ale również zasady ich spożywania. Z jej pism dowiadujemy się co, kiedy i jak jeść, aby przyniosło to korzyść dla organizmu. Dlatego warto czerpać dodatkową wiedzę z książek, których na polskim rynku jest coraz więcej. Na początek polecamy jedną z nich, czyli „Cztery pory roku z Hildegardą z Bingen”. Publikacja zawiera elementy beletrystyczne, dzięki czemu spotkanie ze św. Hildegardą staje się jeszcze ciekawsze. W środku znajdują się także przepisy i barwne ilustracje. Publikację można kupić online w naszym sklepie
Dieta świętej Hildegardy – codzienny jadłospis
Zaplanowanie codziennego jadłospisu według zasad św. Hildegardy nie stanowi dużego wyzwania. W diecie mniszki do dyspozycji mamy setki produktów, z których można skomponować smaczne i zdrowsze dania. Należy pamiętać przede wszystkim o bazie z orkiszu, który można jeść pod różnymi postaciami – kaszy, płatków, gotowanych ziaren czy wypieków z różnych typów mąki. Na śniadanie polecamy hildegardiańską „owsiankę”, czyli habermus, który przygotowujemy oczywiście na bazie orkiszu, a nie owsa. Wystarczy zagotować płatki lub kaszę orkiszową z jabłkiem, a potem dodać ulubione bakalie i przyprawy św. Hildegardy np. bertram i galgant. Smaku doda także szczypta cynamonu cejlońskiego i odrobina mąki kasztanowej. W sklepach internetowych znajdziemy również wiele gotowych hildegardiańskich produktów np. makarony, słodkie przekąski, napoje, przetwory, ciasteczka czy gotowe mieszanki ziół lub gotowe mieszanki na habermus. Nie trzeba więc wszystkiego przygotowywać samodzielnie, co znacznie ułatwia zastosowanie diety w praktyce. Należy jednak pamiętać o unikaniu kilku produktów, które benedyktynka uznała za szkodliwe. Na tej liście są: śliwki, truskawki, wieprzowina, węgorz, brzoskwinie, soczewica, surowe gruszki i por. Nie trzeba zatem eliminować ze swojego jadłospisu większości ulubionych przysmaków.
Dieta św. Hildegardy – opinie Klientów
Czy dieta św. Hildegardy jest skuteczna? Coraz więcej badań potwierdza niezwykłe właściwości prozdrowotne orkiszu, bertramu, galgantu i innych hildegardiańskich produktów. Wystarczy także przeprowadzić rekonesans internetowy, żeby przekonać się jak wiele osób pozytywnie opisuje efekty diety i postów wg św. Hildegardy. W naszym wieloletnim doświadczeniu, również spotkaliśmy się z pozytywnym odbiorem. Klienci często wspominają, że dzięki wskazówkom i produktom mniszki po prostu czują się lepiej, łatwiej im zmagać się z różnego rodzaju schorzeniami. Na naszej stronie zamieściliśmy rekomendacje i opinie, które poświadczają skuteczność hildegardiańskich wskazówek żywieniowych.
Dieta św Hildegardy a MałgorzataKożuchowska
Dieta św. Hildegardy stała się popularna w Polsce również dzięki jednej z aktorek. Tą aktorką jest Małgorzata Kożuchowska. W kilku wywiadach przyznała, że w jej przypadku do utrzymania dobrej figury przyczynia się właśnie orkisz i stosowanie innych produktów z diety św. Hildegardy. Dieta benedyktynki okazała się szczególnie pomocna po ciąży. Niektóre media donoszą, że aktorka pojmuję koncepcję Hildegardy nie tylko jako dietę, ale jako styl życia, który pozwala utrzymać równowagę ciała, ale i psychiki.
Na czym polega post św. Hildegardy?
Post św. Hildegardy ma kilka odmian. Najlżejszy to po prostu kilkutygodniowa dieta oparta na orkiszu i warzywach. Istnieją też bardziej restrykcyjne formy postu oparte na zupach, ziołach. Takie posty powinno się przeprowadzać pod okiem specjalistów na dedykowanych turnusach.
Na czym polega post Hildegardy?
Post hildegardiański to jedna z form oczyszczania organizmu i wzmacniania ducha. Post pozwala usunąć złogi i zanieczyszczenia nagromadzone przez lata w organizmie, a ponadto pomaga wyćwiczyć cnotę umiaru i wzmocnić relacje z Bogiem.